เรื่องของชีวิต....ตอนที่ ๔

เรื่องของชีวิต....ตอนที่ ๔

พ่อผมเป็นคนธรรมะ ธรรมโม เคยบวชเรียนอยู่หลายพรรษา และเคยมาอยู่ที่กรุงเทพช่วงระยะหนึ่ง เมื่อสึกออกมามีครอบครัวชาวบ้านยอมรับให้ความเคารพนับถือ พ่อมีความเมตตาต่อผู้ที่ขัดสนกว่า ใจบุญสุนทาน ที่บ้านจึงมีคนที่พ่ออุปถัมภ์เลี้ยงดูอยู่หลายคน มีอยู่คนหนึ่งอยู่กับพ่อมาตั้งแต่เล็กๆ ซึ่งพวกเรานับถือว่าเป็นพี่ชายคนโตในครอบครัว  พี่ชายคนนี้เป็นหัวเลี้ยวหัวแรงที่สำคัญในครอบครัว ช่วยทำงานที่สำคัญๆแทนพ่อในหลายๆเรื่อง และเป็นคนเลี้ยงดูผมมาตั้งแต่เล็กๆ ไปดูหนังลุง ดูมโนรา หรือไปงานอะไรผมจะอยู่บนบ่าของพี่ชายคนนี้ตลอดแกเรียกผมว่า”ไอ้ตัวหนุ่ย”

 

ผมมีพี่สาวแท้ๆสองคน ก่อนพ่อเสียชีวิตพี่สาวคนโตกำลังอยู่ในช่วงวัยสาว หน้าตาก็ถือว่าเป็นคนสวยคนหนึ่งในละแวกนั้น  มีชายหนุ่มหลายคนมาชอบพอ ครูผมที่โรงเรียนก็ชอบพีสาวผม เคยให้ผมซ้อนท้ายจักรยานกลับบ้านตอนเลิกเรียน และเคยฝากจดหมายไปให้พี่สาวผม สังเกตว่าพี่สาวก็คงชอบครูผม และยังมีชายหนุ่มอีกคนซึ่งเป็นลูกคนรวยแต่มีนิสัยเป็นนักเลงหัวไม้ เคยมีแม่สื่อมาเรียบๆเคียงจะมาขอพี่สาวผม พอพ่อทราบเรื่องนี้เข้าได้ประกาศทันทีว่า”กูจะไม่ให้ลูกสาวกูกับไอ้คนนี้...หากกูยังมีชีวิตอยู่” แม้พ่อจะเป็นคนธรรมะธรรมโม แต่สำหรับเรื่องศักดิ์ศรีเป็นตายอย่างไรก็ยอมกันไม่ได้ เมื่อฝ่ายชายหนุ่มคนนั้นทราบเรื่องนี้ จึงมีข่าวมาเข้าหูที่บ้านอยู่บ่อยๆว่า ถ้าขอไม่ให้จะมาลาก(ฉุดหญิงสาวไปทำเมีย) ทั้งสองฝ่ายต่างคุมเชิงกันมาตลอด พ่อกับพีชายคนโตได้เตรียมพร้อมตลอดเวลา มีปืนมีกระสุนพร้อมมาเมื่อไรเป็นเจอกัน ครั้นอยู่มาวันหนึ่งข่าวในทางลับแจ้งมาว่าเขาจะมาลากพี่สาวผมในคืนนี้ ทั้งพี่ชายคนโตและพ่อเตรียมอาวุธพร้อม ไปซุ่มอยู่ตรงทางที่คิดว่าพวกเขาจะผ่านมากันซึ่งอยู่ห่างจากบ้านออกไป ทันใดก็เห็นผู้ชายเดินมาท่าทางผิดสังเกต จึงเฝ้าดูเหตุการณ์ดูในกลุ่มนั้นไม่มีชายหนุ่มคนนั้นด้วย แต่มีผู้ชายคนหนึ่งที่พี่ชายคนโตรู้จักดี ได้เฝ้าดูพฤติกรรมไปตลอด จนคนกลุ่มนี้เดินเลยไปจากบ้าน หลังจากนั้นหลายวันพี่ชายคนโตได้เจอชายคนที่อยู่ในกลุ่มตอนคืนนั้นจึงสอบถามได้ความว่า ชายหนุ่มคนที่ชอบพี่สาวผมซึ่งเป็นเพื่อนกับเขาได้ไหว้วานให้เขากับพวกมาลาก(ฉุด)พี่สาวผม แต่เขาบอกว่าคืนนี้ไม่สบโอกาส ค่อยหาโอกาสดีๆในวันหลัง....ส่วนใหญ่ที่เขามาลากเมีย(ฉุดหญิงสาวไปทำเมีย)เขาจะใช้เวลาที่หญิงสาวออกนอกบ้าคนเดียวตอนเวลาที่เปลี่ยวๆไม่ค่อยมีคนสัญจร เขาจะไม่ขึ้นไปลากเมียถึงบนบ้านเพราะมันเสี่ยงที่จะเกิดการปะทะกัน เพราะถึงอย่างไรเมื่อได้ผู้หญิงไปอยู่ด้วยกันสักชั่วระยะหนึ่งจึงสงคนมาเจรจาขอขมาลาโทษหรือตกลงกันในเรื่องสินสอดทองมั่นแต่เรื่องนี้ต้องวัดกันในเรื่องศักดิ์ศรีและบารมี แต่บางรายตกลงกันไม่ได้ทั้งหญิงสาวและชายหนุ่มต้องอยู่กันไปท่ามกลางความขัดแย้งจนมีลูกด้วนกันนั้นแหลพ่อตาแม่ยายจึงใจอ่อนยอมให้ขอขมาลาโทษเรื่องอย่างนี้เป็นเรื่องปกติในสังคมบ้านนอกในสมัยโบราญ

หลังจากพ่อตายไปปีกว่าพีสาวผมก็แต่งงานมีการสู่ขอและมั่นหมายกันจนมีการจัดงานแต่งงานใหญ่โต ผมไม่ทราบว่าพี่เขยผมคนนี้จะเป็นคนเดียวกับชายหนุ่มที่จะมาลากพีสาวผมหรือเปล่า หลังแต่งงานเห็นเขาอยู่กันอย่างปกติมีลูกตั้งหลายคน ช่วยกันทำมาหากินจนมีฐานะที่มั่นคงส่งลูกๆให้ได้เล่าเรียนมาด้วยดี จนอยู่มาวันหนึ่งพี่เขยผมคนนี้ถูกคนร้ายยิงเสียชีวิตกลางตลาดนัด ไม่ทราบว่าขัดแย้งกันในเรื่องธุรกิจหรือเรื่องอะไร พี่สาวผมได้ปรงใจที่จะไม่อาคาดหมาดร้ายกับใครต่อไปไม่คิดเอาเรื่องเอาราวเลี้ยงดูลูกๆคนเดียวมาตลอดจนถึงปัจจุบันนี้พี่สาวคนนี้ของผมอายุเกือบเก้าสิบปีแล้ว……......อย่างไรก็ตามชีวิตยังดำเนินต่อไปในตอนที่ ๔