การปฏิบัติธรรม "กายบริหาร"
พระพุทธเจ้าได้ตรัสเกี่ยวกับการเดินจงกรมไว้ดังนี้
“อาการที่เดินไปมาด้วยใส่ใจอยู่ว่าความชั่วอันหยาบช้าเลวทราม ความโลภ ความอยากได้ และความทุกข์ เสียใจ เหล่านี้จะไม่ครอบงำเราได้ เป็นอันว่าเธอเดินไปมาอย่างรู้สึกตัวอย่างนี้เรียกว่า การเดินจงกรม” (พระไตรปิฎก เล่ม ๑๔ ข้อ ๓๔๘ มหาสุญญตสูตร)
“อาการที่เดินไปมาด้วยใส่ใจอยู่ว่าความชั่วอันหยาบช้าเลวทราม ความโลภ ความอยากได้ และความทุกข์ เสียใจ เหล่านี้จะไม่ครอบงำเราได้ เป็นอันว่าเธอเดินไปมาอย่างรู้สึกตัวอย่างนี้เรียกว่า การเดินจงกรม” (พระไตรปิฎก เล่ม ๑๔ ข้อ ๓๔๘ มหาสุญญตสูตร)
จิตที่สงบจากการเดินจงกรม จิตนั้นย่อมมีพลังบริสุทธิ์ มีประโยชน์หลายประการดังนี้ เป็นผู้อดทนต่อการเดินทางไกล ต่อการปฏิบัติความเพียร เป็นผู้เจ็บไข้ได้ป่วยน้อย ช่วยย่อยอาหาร และเกิดสมาธิ
การทำจิตให้สงบสามารถป้องกันและรักษาโรคได้ โดยใช้วิธีเดินไปมาอย่างมีสติ
การทำจิตให้สงบสามารถป้องกันและรักษาโรคได้ โดยใช้วิธีเดินไปมาอย่างมีสติ
การปฏิบัติธรรมด้วยการบริหารร่างกายด้วยการ”เดินจงกรม”เพื่อทำจิตให้สงบและเป็นการอบอุ่นร่างกายอย่างน้อยประมาณครึ่งชั่วโมงแล้วต่อด้วยการ "รำชี่กง” อีกประมาณครึ่งชั่วโมง ทังหมดนี้เรียกได้ว่า "การปฏิบัติธรรม" อย่างหนึ่ง
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น